In de vorige blog had ik het over Harissa wat ik gebruikte op mijn wrap van lamsvlees. Maar wat is Harissa eigenlijk? Harissa is een Tunesische pittige saus gemaakt van rode pepers die je bij Mediterrane supermarkten vaak in een tube of blik kunt kopen.

Het is niet zo moeilijk te zijn om zelf harissa te maken. Bovendien vind ik dat die toch wel lekkerder is dan de kant en klare variant.

Hieronder een recept voor Harissa:

8 grote liefst gedroogde (of verse) rode pepers
3 tenen knoflook
1 theelepel zeezout
125 ml goede olijfolie
1 à 2 theelepels komijnzaadjes

Haal de bovenkant van de pepers af en snijd ze in de lengte doormidden. Verwijder de zaadjes en snijd de pepers in stukjes. Week deze minstens een halfuur in warm water.
Wrijf intussen de komijn fijn in een vijzel. Laat de pepers even uitlekken en doe ze met de knoflook, het zout, de olie en de komijnzaadjes in een keukenmachine of pureer alles met een staafmixer tot een dikke saus.

Harissa is lang houdbaar als je het in een gesteriliseerde pot bewaart met een laagje olie erbovenop.

Pimenton de la vera - gerookt paprikapoeder

Een tijdje terug kocht ik dit prachtige blikje Pimenton de la vera.
Blue als ik soms kan zijn, dacht ik gewone paprika poeder te kopen in een erg mooi jasje wat leuk zou staan in mijn keuken... Maar waarschijnlijk zou een hele horde Spanjaarden, die bij dit speciale poedertje zweren, zich nu op mij storten om me te corrigeren dat we het hier wel hebben over de zeer bijzonder smakende 'gerookte'paprika poeder Pimenton de la Vera!

Voor de gerookte paprika poeder, worden de paprika's gedurende enkele weken (!) langzaam gedroogd boven een vuur van eikenhout. Met als resultaat een bijzonder zoete en gerookte smaak.

Onlangs heb ik plakken lamsbout gemarineerd in een mengsel van gerookte paprikapoeder, komijn, knoflook en olijfolie en daarna kort in een grillpan gebakken en verwerkt in een wrap van libanees brood gecombineerd met hummus, turkse yoghurt, harrisa (rode peper pasta)en verse muntblaadjes. Erg lekker en de rokerige smaak was zeer herkenbaar en bleef overeind naast de andere ingredienten in de wrap; een aanrader dus.

November blues? Tartiflette aux Morbier

Ook zo'n hekel aan nat november? Ik wel. Maar ik ga het gewoon anders benaderen: het is de ideale wegkruip/kaarsjes aan-maand die bij gebrek aan zonneschijn MOET worden gevierd met verwarmende wijn en heerlijke kaas! Vandaag na mijn zoveelste natte fiets-avontuur verwen ik mezelf dus maar met Cabernet Sauvignon begeleid door een paar van mijn kaasfavorieten; Comte en Morbier. Mag het altijd november blijven?!

Nog genoeg Morbier over na de borrel? Maak dan deze overheerlijke Tartiflette aux Morbier, ook wel de Morbiflette genaamd... Rara waarom. Tartiflette wordt vaak geserveerd als stevige skiërs-lunch in de Franse Alpen.


Tartiflette aux Morbier (6 personen)

500 gram Morbier
2 uien
1 kg aardappels
300 gram spekjes
zout en peper
noodmuskaat

Aardappels 20 minuten koken in de schil, daarna schil verwijderen en in plakjes snijden. Bak de gesnipperde ui samen met de spekjes kort in een braadpan. Meng de aardappels met de spek en het ui en doe het in een ovenschaal. Bestrooi dit met peper en zout en nootmuskaat. Leg bovenop de plakken morbier. Zet de schotel 30 minuten in een voorverwarmde oven op 200 graden celcius.

Bon appetit!

Macarons van Laduree

Afgelopen dagen was ik in Parijs, cultuur snuiven en lekker eten. Dat laatste is in Parijs nooit een probleem, wat een heerlijke eetcultuur hebben die Fransen toch. Alleen al hun superlekkere en goedkope plat du jours van circa 15 euro die je tussen de middag overal kunt krijgen (foi gras, baby-inktvisjes, ile flotante etc..) Ik heb me daarnaast ook weer staan vergapen aan alle heerlijke kazen, genoten van het onovertroffen knapperige stokbrood en deze keer ook een nieuwe ontdekking gedaan die voortaan standaard op mijn bezoeklijstje voor Parijs komt te staan: Laduree, een wereldberoemde patisserie die sinds 1862 overheerlijke macarons maakt in de meest heerlijke smaken en kleuren. De mensen staan standaard tot buiten in de rij om het overheerlijke koekje en de vele andere lekkerijen te kunnen kopen! Echt een aanrader dus.

Meer informatie over Laduree is te vinden op: http://www.laduree.fr

Prosecco gelei met rood fruit

Met het laatste rood fruit van deze zomer ga ik vandaag nog iets speciaals doen.

Janneke Vreugdenhil van NRC Next maakte onlangs een waanzinnig dessert, rood fruit in prosecco-gelei. Prachtig voor het oog en heerlijk bubbelig in de mond. Ook Jamie Oliver zag ik al een keer een variatie hierop maken. Hij voegde naast de Prosecco ook Vlierbloesemsap toe. Vast heerlijk, maar om de Prosecco smaak zoveel mogelijk te bewaren heb ik ervoor gekozen dat niet te doen. Hier het recept van Janneke voor 4 personen:

6 blaadjes gelatine, geweekt en uitgeknepen
80 g witte suiker
500 gram zomerfruit (frambozen, aardbeien, rode bessen, blauwe bessen en bramen)
1 fles (droge) Prosecco
cake- of tulbandvorm of kleine 1 persoonsschaaltjes

Breng in een pan 250 ml water en de suiker aan de kook. Roer tot de suiker is opgelost. Haal de pan van het vuur en laat de siroop een beetje afkoelen. Week ondertussen de gelatineblaadjes in water. Knijp overtollig vocht uit de gelatineblaadjes en laat ze al roerend oplossen in de siroop. Laat verder afkoelen.

Verdeel het schoongemaakte fruit over de bodem van de cakevorm of kleine vormpjes. Als dat is gebeurd maak je Prosecco open.

Meng 350 ml Prosecco door het suikerwater. Schenk de wijngelei over het fruit. Zet de gelei minimaal vier uur in de koelkast om op te stijven.

Dip de vorm heel even in heet water zodat de gelei makkelijker los laat. Keer pudding om boven een schaal of bordje.

De fles is als de kok zich heeft ingehouden nog niet leeg, lekker dus met een glaasje Prosecco erbij. Mijn vriendinnen en ik hebben er vanavond van gesmuld!

Semifreddo met rood fruit

Een heerlijk verkoelend en snel dessert voor een warme dag als vandaag:

500 ml Griekse yoghurt
250 ml slagroom
6 eetlepels poedersuiker
frambozen/bramen/aardbeien
Verkruimelde bitterkoekjes/amaretti
vanille-siroop
munt

Sla de slagroom stijf met de suiker en spatel deze voorzichtig in een aparte kom door de yoghurt. Halveer wat frambozen en bramen en meng deze voorzichtig samen met de verkruimelde bitterkoekjes door het yoghurtmengsel.

Bekleed kleine bakje met huishoudfolie, laat het folie ruim over de randen heen vallen. Vul de bakjes met het mengsel en zet 2 uur in de diepvries.

Haal de semifreddo uit de vriezen en trek ze voorzichtig uit de vormpjes en stort op een bordje. Serveer met rood fruit waar je wat vanillesiroop overheen hebt gesprenkeld (zie voor recept siroop mijn post over de wilde perzik, juli 2009)

Culinair VREEMD gaan?

Van origine ben ik een Belgische. Begin jaren 70 vertrokken mijn ouders naar Nederland. De rest van mijn familie bleef daar verspreid over Vlaanderen wonen. Als kind kwam ik er nog vrij regelmatig, maar naarmate ik ouder werd nam dat sterk af. Ik groeide daardoor op met een beetje onsamenhangend gevoel over waar ik nou eigenlijk vandaan kwam. De laatste jaren vertroebelde het beeld van mijn moederland eigenlijk alleen maar verder: Alle discussies rondom de meervolkerenstaat die België feitelijk is, de opheffing van België en de suggestie dat sprake is van een (daarmee samenhangend?) collectief Belgisch schuld- en schaamtegevoel maakten dat ik als Nederbelg het een beetje zat was hiermee te worden geassocieerd. Ik begon me dus meer te verdiepen in de positieve kanten van het wrijverige en licht sadomasochistische Belgische leefklimaat. Zo ontdekte ik onder meer de zeer goede uitwerking hiervan op de Belgische literatuur die uitermate vitaal en expressionistisch bleek te zijn. Later zag ik deze ontwikkeling tot mijn plezier ook terug in de Belgische culinaire uitgeverswereld. Denk bijvoorbeeld aan culinaire bijbeltjes 'De basis, Het product en Het gerecht' van Filip Verheyden en Tony Le Duc.

Ik ben als Nederbelgische foodblogger er dan ook uitermate fier (=trots) op hier nu aandacht te kunnen besteden aan de serie culinaire bookazines 'Kook ze!'. Wederom een initiatief van foodfotograaf en uitgever Tony le Duc die met deze serie beoogt kookboek en tijdschrift te combineren.

Onlangs kwam deel 4, FRIS, uit met frisgroene kaft die als je eroverheen wrijft ruikt naar limoenen! Net als de vorige 3 uitgaven (SNEL, CHIC en VREEMD) zijn de vormgeving, receptuur en verhalen allen geïnspireerd op dit ene thema.

Het receptuurgedeelte start met een productmozaïek van frisse ingrediënten zoals o.a. de granny smith,azijn en de yuzu. Gevolgd door frisse recepten begeleid met prachtige foto's van Tony en tussen de voor-en hoofdgerechten in een magazinegedeelte met uitgebreid aandacht aan allerlei aspecten rondom het thema. Zo wordt ingegaan op de beleving van wat fris is, is er een grappig artikel gewijd aan de strijd om een frisse adem, zijn er meerdere foto-recepten voor allerlei soorten ijs waaronder mijn favoriet de frambozengranite en is er een prachtige portretten-serie waarin onder andere de cafe-uitbater met zijn frisse pint en kok met zijn bus stikstof prachtig in beeld worden gebracht. Kortom een verfrissend geheel die doet verlangen naar meer!

Wil je nog wat meer beeld bij de vorige uitgave 'Vreemd' waarin onder andere werd gekookt met schapenkloten en utrus (baarmoeder), kijk dan naar het filmpje zoals onlangs uitgezonden op Belgie 1 (http://www.minestrone.be/kookze-vreemd-video.html).

Good food, fast food ?!

Soms stuit je op een kookboek waar je helemaal leip van wordt! Het Engelse boek "LEON" van Allegra McEvedy kwam ik tegen in Amsterdam en ik was meteen verkocht.Aangezien ik op het punt stond om een paar dagen naar Londen te gaan dit boek dus direct op de shoppinglist gezet.

Wat schetste mijn verbazing, achter dit prachtige pareltje schuilt de door 3 enthousiastelingen opgerichte Engelse fastfoodketen in gezonde voeding 'LEON' die sinds een paar jaar prijs na prijs wint als beste nieuwe horeca-concept!



http://www.leonrestaurants.co.uk

Hun visie:
"What fuels us is the belief that food should taste good and do you good. And that everyone should be able to enjoy it. To do this, we’ve set about to change the face of fast food."

Deze positieve gedachte vind je ook terug in het supercreatief vormgegeven boek. Ooit een planetenstelsel gezien van kolen? Ik nu wel, via de 'Brassica Galactica' kun je bijvoorbeeld leren welke koolsoorten er allemaal zijn en wat je ermee kunt doen. Toen ik wat verder ging bladeren bleek het boek te bestaan uit twee delen: het eerste gedeelte is een ingrediënten boek waar op vaak humoristische wijze uitgebreid wordt ingegaan op de bouwstenen voor goede voeding. In het tweede deel wordt met de opgedane kennis een heel arsenaal aan makkelijke recepten gegeven die allemaal zijn voorzien van een persoonlijk verhaaltje en vooral focussen op smaak en gemak!

Ik kijk uit naar de komst van een vergelijkbare fastfoodketen in Nederland. Tot die tijd heb ik nu in ieder geval een inspirerend fastfoodboek voor thuis.

(Wilde) perziken met frambozen en vanillesiroop

(foto: Eleveld's fruitzaak)

De wilde perzik, ook wel Chinese perzik genaamd, is bezig met een opmars in Nederland. Plat en met rustiek uiterlijk lijkt deze perzik de belofte in zich te dragen dat je weer de ouderwetse perziksmaak zal ervaren. Qua smaak proef ik niet een enorm verschil ten opzichte van de gewone perzik. Wel vind ik de platte vorm erg handig!

Voor het onderstaande receptje serveerde ik elk van mijn gasten een hele gepocheerde wilde perzik met een schepje heerlijke vanillesiroop, een bolletje ijs ernaast, wat frambozensaus en een paar gehakte pistachenootjes en hele frambozen. Dit recept komt uit het nieuwe kookboek "Lekker Zonnig" waar ik al eerder over schreef.

Ingrediënten:
1 (wilde) perzik per persoon
250 gram kristalsuiker
1 vanillestokje
750 ml water
250 gram frambozen
2 eetlepels poedersuiker
2 eetlepels cointreau (of e.a. sinaasappellikeur)
eetlepel fijngehakte pistachenootjes
Vanilleroomijs

Bereiding
Breng in een ruime pan water en suiker op laag vuur aan de kook. Voeg er het gespleten vanillestokje en het merg wat je eruit schraapt aan toe. Kook afhankelijk van de rijpheid de perziken gedurende 4-8 minuten in de siroop. Haal vervolgens de perziken uit de siroop en laat beide een tijdje afkoelen. Haal voorzichtig het velletje van elke perzik en leg ze terug in de ondertussen afgekoelde siroop.

Pureer in de keukenmachine 2/3 van de frambozen met de poedersuiker en likeur.

Serveer perzik met een bolletje ijs, wat siroop en frambozencoulis. Strooi er als garnering wat pistache-nootjes en hele frambozen overheen.

Smullen!

Voeding en agressie, samenhang?

"Oh, mij van rechts inhalen, afsnijden en dan ook nog obscene gebaren maken? En u dacht dat u mij zo kan schofferen?! Wacht eens even, wie denkt u wel niet die u bent? Ik heb eigenlijk ontzettend veel zin om u nu gewoon een flinke mep in uw gezicht te geven of nog beter...!"